{"id":1695,"date":"2021-01-21T10:46:49","date_gmt":"2021-01-21T10:46:49","guid":{"rendered":"https:\/\/webtend.net\/wp\/yankee\/?p=1695"},"modified":"2023-02-24T14:10:18","modified_gmt":"2023-02-24T14:10:18","slug":"go-no-sen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/judoco.nl\/index.php\/2021\/01\/21\/go-no-sen\/","title":{"rendered":"Go No Sen"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\n

Het kata<\/em> bestaat uit twaalf kaeshi-waza<\/em> (overnames). Hierbij is vooral het moment van de overname belangrijk, maar helaas zijn hier geen duidelijke richtlijnen voor. In dit artikel meer over de verschillende momenten van overnemen.<\/p>\n

Het is niet met zekerheid te zeggen waar het kata<\/em> is ontwikkeld. Mikonosuke Kawaishi schrijft in het boek The Complete Seven Katas of Judo<\/em> dat op de Waseda Universiteit het kata<\/em> is ontwikkeld. In Nederland wordt door sommige mensen gesteld dat Kawaishi het kata<\/em> zelf heeft ontwikkeld. Dit is uiterst twijfelachtig. Het is waarschijnlijker dat Kawaishi het go-no-sen <\/em>in Europa heeft verspreid.<\/p>\n

Het go-no-sen <\/em>is geen Kodokan kata<\/em>. Er zijn dan ook geen duidelijke internationale richtlijnen die worden bijgehouden en er is weinig historische informatie bekend over het kata<\/em>. Kawaishi beschrijft het kata<\/em> in zijn eerder genoemde boek. Echter deze richtlijnen laten veel vrijheid voor eigen interpretatie.<\/p>\n

Dit blijkt ook uit verschillende uitvoeringen van het kata<\/em> op YouTube. Sommige judoka voeren het go-no-sen<\/em> in beweging uit, anderen uit stilstand. In weer andere uitvoeringen maakt uke<\/em> de eerste keer de worp, waarna tori<\/em> de tweede keer de worp van uke<\/em> overneemt.<\/p>\n

Go No Sen<\/strong><\/p>\n

Uke<\/em> zet een aanval volledig in. Tori<\/em> kan alleen nog reageren op de aanval van uke<\/em> met een verdediging in overeenstemming met de aanval van uke<\/em>. Tori<\/em> maakt tai-sabaki<\/em> of blokkeert en neemt het initiatief over door middel van een overname. Er kan een korte strijd plaatsvinden om de weerstand van uke<\/em> te overwinnen. Dit hoeft niet indien tori<\/em> de energie van de aanvaller gelijk tegen uke<\/em> gebruikt.<\/p>\n

Een voorbeeld met strijd in randori<\/em> is uke<\/em> die een koshi-guruma<\/em> inzet. Tori<\/em> blokkeert de worp door het verlagen van zijn zwaartepunt, terwijl uke<\/em> zijn worp blijft inzetten. Als tori<\/em>het genoeg vindt, maakt hij of zij tai-sabaki<\/em> en werpt met tani-otoshi<\/em>. Uiteraard had tori ook direct tai-sabaki<\/em> kunnen maken en overnemen met tani-otoshi<\/em>. Dit laatste is een voorbeeld van go-no-sen<\/em> zonder strijd.<\/p>\n

Sen (of sen-no-sen)<\/strong><\/p>\n

Uke<\/em> begint zijn aanval. Als aan de bewegingen van uke<\/em> duidelijk wordt dat hij of zij een worp inzet, reageert tori<\/em> met het nemen van het initiatief. Tori<\/em> kan voorkomen dat uke<\/em> zijn of haar worp volledig inzet door het maken van een eigen worp. Tori <\/em>reageert dus niet verdedigend op de worp van uke<\/em>, maar is uke<\/em> voor met een eigen worp.<\/p>\n

Bijvoorbeeld als uke<\/em> diep ademhaalt en zijn of haar rechterarm losmaakt voor een seoi-nage<\/em>. Op het moment dat de arm is bevrijd, reageert tori<\/em> met een seoi-nage<\/em>. Uke<\/em> krijgt geen kans om de seoi-nage<\/em> volledig in te zetten, want tori<\/em> is uke<\/em> voor.<\/p>\n

Sen-sen-no-sen<\/strong><\/p>\n

Voordat uke<\/em> kan starten met het inzetten van een worp, zet tori<\/em> een worp in. Tori<\/em> anticipeert dat uke<\/em> op het punt van aanvallen staat en is uke<\/em> voor. Het verschil met sen<\/em> is dat uke<\/em> nog niet begonnen is met zijn of haar aanval. Het idee is wel al reeds geboren in het hoofd van uke<\/em>.<\/p>\n

Tori<\/em> \u201cvoelt\u201d dat uke<\/em> gaat aanvallen en start een eigen aanval voordat de aanval van uke<\/em> echt is begonnen. Tori kan ook een aanval uitlokken van uke<\/em> en dan reageren met voorbedachten rade. Uke<\/em> heeft dan het gevoel dat hij zelf aanvalt, terwijl het initiatief eigenlijk bij tori<\/em> ligt.<\/p>\n

Het juiste moment<\/strong><\/p>\n

In het kata<\/em> is dus go-no-sen<\/em> het juiste moment van initiatief. Hierbij is het belangrijk dat tori<\/em> reageert op de aanval van uke<\/em> met een overname en daarbij kan een strijd plaatsvinden. Het reageren zal veelal gebeuren met een vorm van tai-sabaki<\/em> of hara<\/em>.<\/p>\n

Bijvoorbeeld bij de eerste techniek waar uke<\/em> aanvalt met een o-soto-gari<\/em>, kan tori<\/em> eerst blokkeren. Vervolgens vindt er een korte strijd plaats, voordat tori<\/em> een vorm van tai-sabaki<\/em> maakt en werpt met o-soto-gari<\/em>.<\/p>\n

Echter is het volgens bovenstaande uitleg ook go-no-sen<\/em> als tori<\/em> de worp direct overneemt met een o-soto-gari<\/em> zonder een korte strijd, door mee te gaan in de aanval van uke<\/em>. Het is pas \u201cfout\u201d als tori<\/em> reageert op de o-soto-gari<\/em> voordat uke<\/em> de worp volledig heeft ingezet. Het gaat er namelijk mijns inziens om bij go-no-sen<\/em> dat tori<\/em> reageert op de aanval van uke<\/em> en deze aanval gebruikt voor zijn of haar overname.<\/p>\n\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het kata bestaat uit twaalf kaeshi-waza (overnames). Hierbij is vooral het moment van de overname belangrijk, maar helaas zijn hier geen duidelijke richtlijnen voor. In dit artikel meer over de verschillende momenten van overnemen. Het is niet met zekerheid te zeggen waar het kata is ontwikkeld. Mikonosuke Kawaishi schrijft in het boek The Complete Seven […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1690,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[17],"tags":[54],"class_list":["post-1695","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-kata","tag-kata"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/judoco.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1695","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/judoco.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/judoco.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/judoco.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/judoco.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1695"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/judoco.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1695\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3034,"href":"https:\/\/judoco.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1695\/revisions\/3034"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/judoco.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1690"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/judoco.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1695"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/judoco.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1695"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/judoco.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1695"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}